Afgelopen maanden zijn mijn miniatuur marines behoorlijk uitgebreid. Extra lectuur stond aan de basis van deze uitbreiding: naast het boek over camouflagepatronen van de Italiaanse Marine is ook een Amerikaans scheepsherkenningsboek uit 1943 van ONI (Office of Naval Intelligence) verkregen, zodat ik het aandurfde om nu ook de Italiaanse vloot te schilderen. Tussen deze grote klus door, werden tevens enkele andere vloten uitgebreid met nog ontbrekende vaartuigjes. Dit is een update t.o.v. het vorige 'schilder'blog van jan. '24.
Italiaanse Marine (Regia Marina)
Ontworpen om de Franse vloot tegen te houden in de Middellandse Zee, vocht het door omstandigheden enkel tegen de Britse Royal Navy in de Middellandse Zee. De zeeslagen gingen om konvooien, om het Britse steunpunt Malta en om de Italiaanse en Britse Sea Lines of Communication (respectievelijk Noord-Zuid: richting Noord-Afrika en Oost-West: tussen Gibraltar en Malta). Pas vanaf 1942 gebruikten de Italianen camouflage van hun schepen; een behoorlijk aantal zeeslagen had toen echter al plaatsgevonden. En in 1943 gaven de Italianen zich al over. De camouflagepatronen veranderden gemiddeld elke 4-6 maanden, dus ook hier moest ik vooraf beslissen welk patroon ik zie kiezen/schilderen per schip. En sommige miniaturen bleven ongecamoufleerd, omdat ze al zouden zinken voor 1942…
Een markant herkenningspunt zijn de rood-witte diagonale strepen op de voorplecht (en soms ook op het achterschip). Deze werden toegepast om te voorkomen dat de Italiaanse Luchtmacht ‘eigen’ oorlogschepen zouden bombarderen (wat ze overigens af en toe toch deden bij vergissing).
Mijn Italiaanse vloot bestaat nu uit 2 gemoderniseerde slagschepen (Andrea Doria-klasse), 2 moderne slagschepen (Vittorio Veneto klasse), 3 zware kruisers van de Trento-klasse, 4 zware kruisers van de Zara-klasse, en een 12-tal destroyers (van Maestrale-, Oriani- en Soldati-klasse). Hiermee kan ik diverse zeeslagen uit 1940-’43 tegen de Britten uitbeelden. Ik heb echter nog geen Italiaanse bommenwerpers; die zou ik waarschijnlijk 3d geprint kunnen vinden…
Uitbreiding Britse Marine
Met het oog op de zeeslagen in de Middellandse Zee, is een extra slagschip aangeschaft (en geschilderd). In dit zeegebied voeren vnl. oudere Britse slagschepen van de Queen Elizabeth- en Revenge-klasse. Scheepstypen die in 1916 nog aan de slag bij Jutland deelgenomen hadden en in de jaren vlak voor de Tweede Wereldoorlog behoorlijk gemoderniseerd waren. Om aan zoveel mogelijk zeeslagen mee te kunnen doen, heb ik het model benoemd als ‘Revenge-klasse’ (zodat ik elk van de 5 eenheden kan spelen), maar geschilderd & gecamoufleerd als HMS Royal Sovereign.
Ook zijn beide eenheden van de Courageous-klasse vliegkampschepen besteld bij NAVWAR (mede omdat ik niet wist welke hij nog in voorraad had). Zowel HMS Courageous als HMS Glorious werden uitgeleverd, en dus ook geschilderd/gecamoufleerd. Beiden zonken echter al in de eerste oorlogsjaren…
T.b.v. konvooi zeeslagen zijn een aantal koopvaardijschepen en konvooi escorteschepen aangeschaft. Niet altijd alleen van de Britse marine, maar specifiek ook andere nationaliteiten. Dus de SS Nieuw-Amsterdam (als troopship), 2 Nederlandse Victory koopvaardijschepen en een Canadees en Nederlands ‘Flower’-klasse escortschip, een 3-tal ‘Bay’-klasse fregatten en een Canadees & Amerikaans amfibisch schip. Langzamerhand kan ik een geallieerd konvooi van 10-15 schepen samenstellen, met escorte. Dat ik kan bijv. laten aanvallen door Duitse onderzeeboten, of een Duitse slagkruiser.
En uit de categorie 'weird & wonderful' heb ik 2 'monitors' aangeschaft en geschilderd. Dit type is groot geworden rondom de Eerste wereldoorlog; feitelijk kleine, brede platbodems met daarop een geschutstoren van een slagschip (!). In de Tweede wereldoorlog zetten de Britten ze in tijdens amfibische landingen, voor kustbombardementen.
Uitbreiding Duitse Marine
Bij dezelfde NAVWAR-bestelling had ik een klein aantal Duitse hulpschepen besteld, zodat een Noorwegen 1940 scenario beter tot zijn recht zou komen. Het Britse vliegkampschip HMS Glorious past ook in dat scenario… De bestelde schepen werden allen geleverd en toen begon het uitzoeken op internet welke kleur ze geschilderd dienden te worden. Het passagierschip was bedoeld als ‘troopship’, maar eventueel ook hulpkruiser. Zij bleek echter vnl. gebruikt te zijn als evacuatieschip om Duitsers uit Polen/Gdansk te redden in 1944/‘45 van de Russische opmars… En de Duitse tanker bleek een ex-walvisvaarder uit de jaren ‘30, die overigens ook gebruikt was als evacuatievaartuig in 1944/‘45. Een fascinerend verhaal over walvisvaarders in het algemeen: ontstaan in de jaren 1930, in o.a. Engeland, Noorwegen, Duitsland en Nederland. Al snel kwam aan de achterkant van het schip een helling, waarlangs de gevangen walvissen aan boord getakeld werden. Daarom waren er altijd 2 schoorstenen, naast elkaar, want in het midden kon natuurlijk niet. En in de jaren '60 werden de meeste Europese schepen 2e hands verkocht aan Japan. Dat de schepen uitermate geschikt waren als tanker, kwam omdat ze veel olie mee moesten nemen als brandstof voor de harpoenierschepen en omdat ze walvisolie/ levertraan moesten kunnen opslaan voor hun maandenlange reizen.
Omdat beiden Duitse schepen niet echt als oorlogschip gebruikt zijn, heb ik ze maar in hun koopvaardijkleuren geschilderd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten