English summary: Using the Naval Command 2021 rule set, we played a naval wargame in which a 1:3000 scale NATO amphibious convoy, escorted by 3 destroyers, was attacked by a Russian task group near Norway. This was our first usage of Naval Command 2021 (and our first wargame in the Garden extension of the house) and provided us with more insight of Naval Command 2021 (including use of contact markers). After 5 turns & the first hits on the NATO convoy we had to stop, due to real world developments (dinner).
Waar: Omdat we interesse hadden in de spelregels ‘Naval Command 2021’ probeerden we een eerder gespeeld scenario (toen met ‘Shipwreck’ regels) enigszins gelijkwaardig te spelen met ‘Naval Command 2021’. Dit keer zou wederom een Russisch eskader een NAVO amfibisch konvooi op weg naar Narvik moeten tegenhouden. Dit was een niet-historische maritiem oppervlakte-oorlogvoering scenario rond de jaren ‘90. De game werd thuis, voor het eerst in onze tuinkamer op een 2-tal campingtafels gespeeld, met gebruik van een 6x4 feet mat met ‘zee’ afbeelding.
Hoe: Het spel werd gespeeld met 1:3000 miniaturen van fabrikant NAVWAR. Het Russisch smaldeel bestond uit 6 schepen: als vlaggenschip een ‘Kirov’ slagkruiser (1988-nu), een ’Slava’-klasse kruiser (beiden geoptimaliseerd voor bestrijding van NAVO vliegkampschepen en kruisers), een Sovremenny destroyer (1980-nu) en 3 ‘Nanuchka’-klasse zeegaande raketboten (1975-nu). Het smaldeel had meerdere Ka-27 ‘Helix’ maritieme helikopters. Het gemoderniseerde NAVO smaldeel bestond uit het Nederlandse vlaggenschip de ‘Tromp’ (LCF, 2002-nu), een moderne Amerikaanse destroyer van de Arleigh Burke klasse (1993-nu), en de Britse type 42 destroyer HMS Sheffield (allen geoptimaliseerd voor luchtverdediging). Het te verdedigen konvooi bestond uit een Brits en Nederlands Landing Platform Dock (HMS Intrepid & Hr.Ms. Rotterdam, elk met een bataljon mariniers aan boord), aangevuld met de combat support tanker Hr.Ms. Amsterdam. Het NAVO smaldeel had meerdere NH-90 maritieme helikopters. De vliegende miniaturen hadden een schaal 1:600 (NAVO) of 1:1200 (Rusland). Afstandschaal: 1 cm. = 1 nautical mile (nm.).
Dit was de eerste keer dat we met de regelset van ‘Naval Command 2021’ speelden. De lessen die we de vorige keer (met ‘Shipwreck’) geleerd hadden, tezamen met de extra mogelijkheden van ‘Naval Command 2021’, hebben we toegepast: we gebruikten een missie (‘encounter’ & ‘convoy’), gebruikte Rules of Engagement (ROE), gebruikte het weer (night, settled weather, moderate sea, clear visibility) en dobbelden elke turn (beurt) om ‘initiatief’. Ook maakten we gebruik in de openings scenes van algemene (houten) scheepsmodellen, zodat een opponent de vijand niet kon identificeren. Dat is
realistischer, want zo moet je een schip eerst detecteren en identificeren als vijandelijk, voordat je er op kunt schieten. Uitgangssituatie was dat beide smaldelen 100 cm. van elkaar verwijderd waren. Het NAVO-smaldeel begon aan de oost rand van de mat, het Russisch smaldeel had zich gesplitst in 2 groepen en kwam uit het Noordwesten. ‘Naval Command 2021’ maakt gebruik van het werkelijke afstandsbereik van anti-scheepsraketten (een verschil met ‘Shipwreck’) maar hanteert voor detectie afstanden en luchtafweer slechts een 3-tal afstandsringen: long range is 30-100 cm., intermediate: 12-30 cm. en close range: 0-12 cm. Ik zal in een later blog de verschillen tussen ‘Shipwreck’ en ‘Naval Command 2021’ duiden. Er werd tevens gebruik gemaakt van counters om aan te geven of eenheden hun radar actief hadden en/of passief/actief gedetecteerd waren. Ook hadden we verschillende (houten) counters om schade aan boord aan te geven: brand, waterschade of structurele schade. Het daadwerkelijk spel duurde ca. 5 u. mede omdat we de spelregels nog onder de knie moesten krijgen…
Battle Report
Zowel het Russische smaldeel als het NAVO smaldeel wisten van elkaar dat ze op zee waren, maar kenden de exacte samenstelling van deze vloten niet, noch hun positie. In turn 1 lanceerde de NAVO een voor Rusland onbekend luchtvaartuig (geel houten model) om het zeegebied te doorzoeken. De Russische schepen hielden hun radar uit; de NAVO-schepen ook. Alleen het NAVO luchtvaartuig werd actief op radar, op lage hoogte. Tijdens de navigatie fase van deze turn bewogen beide vloten zich naar elkaar toe. Tijdens de detectie fase ontdekte het NAVO luchtvaartuig een radarcontact in het noordwesten; dit bleek een decoy van een van de Russische schepen en werd na detectie weggenomen van het speelveld. Het koste het Russische smaldeel wat moeite om het NAVO luchtvaartuig passief te detecteren. Uiteindelijk lukte dat en herleiden ze de onderschepte radaruitzending tot een NAVO NH-90 helikopter. Het houten gele vliegtuigmodel werd daarop vervangen door een NH-90 model. Mede omdat geen Russische schip actief was op radar, kon NAVO verder niets detecteren (per turn mag een schip slechts 1 andere eenheid detecteren) en kon Rusland de NAVO NH-90 helikopter niet uit de lucht schieten. Er volgde deze turn dus geen Combat fase.
In turn 2 kreeg NAVO wederom het initiatief. De meteorologische omstandigheden bleven gelijk (omdat het settled was). In de navigatie fase lanceerde de NAVO een tweede luchtvaartuig; Rusland lanceerde een 4-tal luchtvaartuigen (witte houten modellen); 3 vanuit de westelijke groep en 1 vanuit de noord-westelijke groep onbekende schepen. Vanuit de NH-90 helikopter werd een poging met radar ondernomen om ‘zicht’ te krijgen op de westelijke groep onbekende schepen. Wederom werd een Russische decoy ‘ontdekt’ (en weg-genomen van het speelveld). Andere detectiepogingen van NAVO of Rusland mislukten. Hiermee kwam de 2e turn tot een einde.
In turn 3, initiatie fase werden alle 6 luchtvaartuigen actief met hun radar. Inmiddels waren beide vloten elkaar per turn ruim 12 cm. genaderd. In deze navigatiefase ging de NH-90 helikopter extra laag vliegen, ter verdediging tegen de SAN-6 lange afstand luchtafweer capaciteiten van de 2 Russische kruisers, die nog steeds niet gevonden waren. In de detectiefase ‘ontdekte’ het NAVO luchtvaartuig een tweede Russische decoy in de westelijke groep, inmiddels al de 3e binnen het spel… Een Russisch luchtvaartuig detecteerde een NAVO decoy, die weggenomen werd uit het NAVO konvooi. Over en weer werd geprobeerd om middels detectie een beeld te krijgen van elkaars vloten. De schepen hadden moeite om de kleine helikopters te detecteren of te identificeren, zelfs op intermediate range. En de helikopters hadden problemen om de moderne schepen (met hun Electronic Warfare ‘shield’) te detecteren. Ondanks deze tegenslagen besloot de westelijke Russische groep om vuur uit te brengen op de NH-90 helikopter.
Ze vroegen hiervoor toestemming bij hun commandant (dobbelen om attack clearance), werden actief op radar en vuurden een SAN-6 af op de NH-90, die in dit spel niet beschermd werd door zijn extra lage vluchthoogte (in werkelijkheid natuurlijk wel!), en vernietigden de NH-90. Nadeel: beide Russische kruisers werden daardoor zichtbaar op de speelmat en hun overgebleven decoys vervielen. Het werd aan NAVO opeens duidelijk dat de westelijke Russische groep (initieel 4 houten modellen) bestond uit 2 gevaarlijke kruisers met tientallen zware anti-scheeps raketten (SSN-19 en SSN-12). De NAVO had van deze kruisers echter nog geen detectie/positie, dus kon daar nog niet op vuren… De Russen tastten wat meer in het duister: ze hadden nog geen goed beeld van de samenstelling van het NAVO konvooi, en wisten ook niet hoeveel High Value Units (HVU), zoals de LPD’s met elk een bataljon mariniers, er waren.
In turn 4 (inmiddels hadden we al ruim 2 uur gespeeld, opgezocht en gediscuseerd) had de NAVO (na dobbelen) nog steeds het initiatief. Gezien de dreiging koos NAVO er voor om Hr.Ms. Tromp en de Arleigh Burke destroyer actief te laten worden op radar. Binnen de spelregels werd het beide Russische kruisers toegestaan om hun radars weer uit te doen (verschil met ‘Shipwreck’). Gevolg: NAVO-eenheden kregen hierdoor in de daaropvolgende detectiefase nooit een kans om deze radars passief te detecteren en wellicht anti-scheepsraketten af te vuren (in bearing only launch), wat in werkelijkheid een tactiek is (vandaar die ‘Shipwreck’ regel?). Tijdens turn 4, navigatiefase probeerden de beide Russische kruisers aansluiting te vinden bij de rest van hun vloot en manoeuvreerden NAVO schepen om hun luchtverdedigingschil rondom beide LPD’s te optimaliseren. Een aantal Russische luchtvaartuigen (identiteit nog steeds onbekend!) naderde tot op 30 cm. Tijdens de detectiefase werd HMS Sheffield ontdekt en werden 2 Russische luchtvaartuigen geïdentificeerd als Ka-27 helikopters. In de combatfase bevuurde de Arleigh Burke destroyer met SM2 luchtafweer raketten beide bekende Ka-27 helikopters en vernietigden deze. Hiervoor was geen attack clearance benodigd, want door het eerdere verlies van de NH-90 (hostile act door Rusland) en de tactische situatie had de NAVO-vloot de ROE om beide Russische helikopters (identiteit vastgesteld) te bevuren. Rusland had alleen een positie van HMS Sheffield en verkoos daarop vooralsnog niet te vuren (geen HVU?).
In turn 5 verkreeg Rusland (met dobbelen) het initiatief. We hadden inmiddels al bijna 4 uur gespeeld en de meeste schepen en luchtvaartuigen waren nog niet geïdentificeerd (hun 1:3000 modellen stonden derhalve nog niet op het speelveld). Alle Russische schepen gingen daarop actief op hun radar (daardoor vervielen hun decoys). Binnen het NAVO-konvooi ging nu ook HMS Sheffield actief op radar; hierdoor was de NAVO luchtverdediging paraplu compleet, met 3 zichtbare schepen. In turn 5, navigatie fase, had Rusland een schrandere krijgslist: in de voortdurende nacht vloog het met een onbekend luchtvaartuig op lage hoogte naar het midden van het NAVO-konvooi! Omdat het konvooi vrij dicht op elkaar voer (in het kader van luchtverdediging), zag de Russische Ka-27 helikopter opeens alle tot dan toe onbekende NAVO-schepen, maar werd de Ka-27 uiteraard ook visueel voor de NAVO-schepen. Volgens de spelregels moest ik wachten tot de combat fase om die vervelende helikopter uit de lucht te schieten. Als vml. luchtverdedigingsoffier kon ik niet geloven dat er binnen de spelregels geen mogelijkheid was om tijdens het overvliegen zo’n helikopter ogenblikkelijk neer te halen, maar we konden het niet vinden… Enfin, alle overgebleven NAVO decoys vervielen en het NAVO-konvooi was opeens ‘zichtbaar’ voor de tientallen zware Russische anti-scheeps raketten. En Rusland had deze turn
ook nog het initiatief, en zou dus als eerste mogen vuren in de aankomende combatfase… In de detectie fase probeerde het overgebleven NAVO luchtvaartuig de positie van de Russische Slava-klasse kruiser vast te stellen, wat niet lukte. Voor de NAVO-schepen bleken de Russen te ver weg om ze passief te detecteren. Het NAVO luchtvaartuig (NH-90) werd echter wel gedetecteerd door de Slava. In de daaropvolgende combat fase werd de NH-90 pardoes uit de lucht geschoten door een Russische SAN-6 raket van de Slava. Hiermee was de NAVO ‘blind’ geworden, waar de Russen zich ophielden en had de NAVO geen scheepsdoelen om op te vuren. Vervolgens ontplooiden de Russen hun plan om de NAVO luchtverdediging te verzadigen: vanaf de 2 Nanuchka-klasse raketboten die net binnen afvuurbereik waren, werden in 2 salvo’s in totaal 8 SSN-9’s afgevuurd op Hr.Ms. Tromp. Omdat dit een modern luchtverdedigingsfregat (LCF) is met meerdere wapensystemen (lees: verdedigingslagen) maakte ik mij daar niet zo druk om. Echter, Naval Command 2021 heeft een systeem om verzadiging van de luchtverdediging zichtbaar (lees: voelbaar) te maken: elke keer dat je je luchtverdediging gebruikt, wordt die iets zwakker voor een volgende aanval. Daarin wordt blijkbaar geen duidelijk onderscheid gemaakt in hoeveel soorten afweersystemen je hebt.. In mijn belevingswereld heeft gebruik van een Goalkeeper geen negatieve gevolgen op het gebruik van SM2 of ESSM raketten, of van het 5 inch kanon. Helaas kent Naval Command 2021 ook geen regels voor EOV (chaff, flares of stoorzender). Tijdens de luchtverdedigingsfase ontstond ook onduidelijkheid hoe lang je je mag verdedigen binnen 1 van de 3 afstandringen. In ‘Shipwreck’ schrijdt de tijd verder (je hebt maar 1 trefkans binnen elk van de 5 ringen), maar in Naval Command 2021 hadden we niet goed door hoe vaak je binnen 1 afstandsring op de doelen mocht vuren. Enfin, van de 8 aanstormende SSN-9’s werd het merendeel afgeschoten met SM-2 en ESSM, maar uiteindelijk was volgens de regels de luchtverdediging dermate verzadigd dat de
toenemende negatieve modifiers voor-kwamen dat er nog SSN-9’s af-geschoten werden. Uiteindelijk sloeg er 1 in. De ontstane damage was uit-slaande brand en structurele schade. Er was bij de bestrijding van SSN-9’s geen gebruik gemaakt van onder-steuning door de Arleigh Burke destroyer, omdat het mij duidelijk was dat Rusland met de kleinere SSN-9’s de gehele NAVO luchtverdediging probeerde te verzadigen, zodat daarna de zwaardere SSN-12’s en SSN-19’s vrij spel hadden tegen de NAVO HVU’s …. Dus ik had die luchtafweer van de Amerikaanse en Britse destroyer nog hard nodig. Er was geen speeltijd meer voor de damage control fase, dus we weten niet of deze schade catastrofaal zou worden voor Hr. Ms. Tromp.
Zowel het Russische smaldeel als het NAVO smaldeel wisten van elkaar dat ze op zee waren, maar kenden de exacte samenstelling van deze vloten niet, noch hun positie. In turn 1 lanceerde de NAVO een voor Rusland onbekend luchtvaartuig (geel houten model) om het zeegebied te doorzoeken. De Russische schepen hielden hun radar uit; de NAVO-schepen ook. Alleen het NAVO luchtvaartuig werd actief op radar, op lage hoogte. Tijdens de navigatie fase van deze turn bewogen beide vloten zich naar elkaar toe. Tijdens de detectie fase ontdekte het NAVO luchtvaartuig een radarcontact in het noordwesten; dit bleek een decoy van een van de Russische schepen en werd na detectie weggenomen van het speelveld. Het koste het Russische smaldeel wat moeite om het NAVO luchtvaartuig passief te detecteren. Uiteindelijk lukte dat en herleiden ze de onderschepte radaruitzending tot een NAVO NH-90 helikopter. Het houten gele vliegtuigmodel werd daarop vervangen door een NH-90 model. Mede omdat geen Russische schip actief was op radar, kon NAVO verder niets detecteren (per turn mag een schip slechts 1 andere eenheid detecteren) en kon Rusland de NAVO NH-90 helikopter niet uit de lucht schieten. Er volgde deze turn dus geen Combat fase.
In turn 3, initiatie fase werden alle 6 luchtvaartuigen actief met hun radar. Inmiddels waren beide vloten elkaar per turn ruim 12 cm. genaderd. In deze navigatiefase ging de NH-90 helikopter extra laag vliegen, ter verdediging tegen de SAN-6 lange afstand luchtafweer capaciteiten van de 2 Russische kruisers, die nog steeds niet gevonden waren. In de detectiefase ‘ontdekte’ het NAVO luchtvaartuig een tweede Russische decoy in de westelijke groep, inmiddels al de 3e binnen het spel… Een Russisch luchtvaartuig detecteerde een NAVO decoy, die weggenomen werd uit het NAVO konvooi. Over en weer werd geprobeerd om middels detectie een beeld te krijgen van elkaars vloten. De schepen hadden moeite om de kleine helikopters te detecteren of te identificeren, zelfs op intermediate range. En de helikopters hadden problemen om de moderne schepen (met hun Electronic Warfare ‘shield’) te detecteren. Ondanks deze tegenslagen besloot de westelijke Russische groep om vuur uit te brengen op de NH-90 helikopter.
Ze vroegen hiervoor toestemming bij hun commandant (dobbelen om attack clearance), werden actief op radar en vuurden een SAN-6 af op de NH-90, die in dit spel niet beschermd werd door zijn extra lage vluchthoogte (in werkelijkheid natuurlijk wel!), en vernietigden de NH-90. Nadeel: beide Russische kruisers werden daardoor zichtbaar op de speelmat en hun overgebleven decoys vervielen. Het werd aan NAVO opeens duidelijk dat de westelijke Russische groep (initieel 4 houten modellen) bestond uit 2 gevaarlijke kruisers met tientallen zware anti-scheeps raketten (SSN-19 en SSN-12). De NAVO had van deze kruisers echter nog geen detectie/positie, dus kon daar nog niet op vuren… De Russen tastten wat meer in het duister: ze hadden nog geen goed beeld van de samenstelling van het NAVO konvooi, en wisten ook niet hoeveel High Value Units (HVU), zoals de LPD’s met elk een bataljon mariniers, er waren.
In turn 4 (inmiddels hadden we al ruim 2 uur gespeeld, opgezocht en gediscuseerd) had de NAVO (na dobbelen) nog steeds het initiatief. Gezien de dreiging koos NAVO er voor om Hr.Ms. Tromp en de Arleigh Burke destroyer actief te laten worden op radar. Binnen de spelregels werd het beide Russische kruisers toegestaan om hun radars weer uit te doen (verschil met ‘Shipwreck’). Gevolg: NAVO-eenheden kregen hierdoor in de daaropvolgende detectiefase nooit een kans om deze radars passief te detecteren en wellicht anti-scheepsraketten af te vuren (in bearing only launch), wat in werkelijkheid een tactiek is (vandaar die ‘Shipwreck’ regel?). Tijdens turn 4, navigatiefase probeerden de beide Russische kruisers aansluiting te vinden bij de rest van hun vloot en manoeuvreerden NAVO schepen om hun luchtverdedigingschil rondom beide LPD’s te optimaliseren. Een aantal Russische luchtvaartuigen (identiteit nog steeds onbekend!) naderde tot op 30 cm. Tijdens de detectiefase werd HMS Sheffield ontdekt en werden 2 Russische luchtvaartuigen geïdentificeerd als Ka-27 helikopters. In de combatfase bevuurde de Arleigh Burke destroyer met SM2 luchtafweer raketten beide bekende Ka-27 helikopters en vernietigden deze. Hiervoor was geen attack clearance benodigd, want door het eerdere verlies van de NH-90 (hostile act door Rusland) en de tactische situatie had de NAVO-vloot de ROE om beide Russische helikopters (identiteit vastgesteld) te bevuren. Rusland had alleen een positie van HMS Sheffield en verkoos daarop vooralsnog niet te vuren (geen HVU?).
In turn 5 verkreeg Rusland (met dobbelen) het initiatief. We hadden inmiddels al bijna 4 uur gespeeld en de meeste schepen en luchtvaartuigen waren nog niet geïdentificeerd (hun 1:3000 modellen stonden derhalve nog niet op het speelveld). Alle Russische schepen gingen daarop actief op hun radar (daardoor vervielen hun decoys). Binnen het NAVO-konvooi ging nu ook HMS Sheffield actief op radar; hierdoor was de NAVO luchtverdediging paraplu compleet, met 3 zichtbare schepen. In turn 5, navigatie fase, had Rusland een schrandere krijgslist: in de voortdurende nacht vloog het met een onbekend luchtvaartuig op lage hoogte naar het midden van het NAVO-konvooi! Omdat het konvooi vrij dicht op elkaar voer (in het kader van luchtverdediging), zag de Russische Ka-27 helikopter opeens alle tot dan toe onbekende NAVO-schepen, maar werd de Ka-27 uiteraard ook visueel voor de NAVO-schepen. Volgens de spelregels moest ik wachten tot de combat fase om die vervelende helikopter uit de lucht te schieten. Als vml. luchtverdedigingsoffier kon ik niet geloven dat er binnen de spelregels geen mogelijkheid was om tijdens het overvliegen zo’n helikopter ogenblikkelijk neer te halen, maar we konden het niet vinden… Enfin, alle overgebleven NAVO decoys vervielen en het NAVO-konvooi was opeens ‘zichtbaar’ voor de tientallen zware Russische anti-scheeps raketten. En Rusland had deze turn
ook nog het initiatief, en zou dus als eerste mogen vuren in de aankomende combatfase… In de detectie fase probeerde het overgebleven NAVO luchtvaartuig de positie van de Russische Slava-klasse kruiser vast te stellen, wat niet lukte. Voor de NAVO-schepen bleken de Russen te ver weg om ze passief te detecteren. Het NAVO luchtvaartuig (NH-90) werd echter wel gedetecteerd door de Slava. In de daaropvolgende combat fase werd de NH-90 pardoes uit de lucht geschoten door een Russische SAN-6 raket van de Slava. Hiermee was de NAVO ‘blind’ geworden, waar de Russen zich ophielden en had de NAVO geen scheepsdoelen om op te vuren. Vervolgens ontplooiden de Russen hun plan om de NAVO luchtverdediging te verzadigen: vanaf de 2 Nanuchka-klasse raketboten die net binnen afvuurbereik waren, werden in 2 salvo’s in totaal 8 SSN-9’s afgevuurd op Hr.Ms. Tromp. Omdat dit een modern luchtverdedigingsfregat (LCF) is met meerdere wapensystemen (lees: verdedigingslagen) maakte ik mij daar niet zo druk om. Echter, Naval Command 2021 heeft een systeem om verzadiging van de luchtverdediging zichtbaar (lees: voelbaar) te maken: elke keer dat je je luchtverdediging gebruikt, wordt die iets zwakker voor een volgende aanval. Daarin wordt blijkbaar geen duidelijk onderscheid gemaakt in hoeveel soorten afweersystemen je hebt.. In mijn belevingswereld heeft gebruik van een Goalkeeper geen negatieve gevolgen op het gebruik van SM2 of ESSM raketten, of van het 5 inch kanon. Helaas kent Naval Command 2021 ook geen regels voor EOV (chaff, flares of stoorzender). Tijdens de luchtverdedigingsfase ontstond ook onduidelijkheid hoe lang je je mag verdedigen binnen 1 van de 3 afstandringen. In ‘Shipwreck’ schrijdt de tijd verder (je hebt maar 1 trefkans binnen elk van de 5 ringen), maar in Naval Command 2021 hadden we niet goed door hoe vaak je binnen 1 afstandsring op de doelen mocht vuren. Enfin, van de 8 aanstormende SSN-9’s werd het merendeel afgeschoten met SM-2 en ESSM, maar uiteindelijk was volgens de regels de luchtverdediging dermate verzadigd dat de
toenemende negatieve modifiers voor-kwamen dat er nog SSN-9’s af-geschoten werden. Uiteindelijk sloeg er 1 in. De ontstane damage was uit-slaande brand en structurele schade. Er was bij de bestrijding van SSN-9’s geen gebruik gemaakt van onder-steuning door de Arleigh Burke destroyer, omdat het mij duidelijk was dat Rusland met de kleinere SSN-9’s de gehele NAVO luchtverdediging probeerde te verzadigen, zodat daarna de zwaardere SSN-12’s en SSN-19’s vrij spel hadden tegen de NAVO HVU’s …. Dus ik had die luchtafweer van de Amerikaanse en Britse destroyer nog hard nodig. Er was geen speeltijd meer voor de damage control fase, dus we weten niet of deze schade catastrofaal zou worden voor Hr. Ms. Tromp.
Wat vind ik van mijn eerste ‘Naval Command 2021’ wargame?
Ten eerste beviel de tijdelijke opzet van het speelveld in de tuinkamer geweldig. Lekker veel daglicht op het speelveld; goed voor fotografie! Ten tweede zijn we veel aan de weet gekomen hoe ‘Naval Command 2021’ werkt, en wat de verschillen zijn met het eerder gespeelde ‘Shipwreck’. Het voordeel van Naval Command 2021 is ontegenzeggelijk dat dit verder ontwikkeld is (en wordt!) in de 21e eeuw: de ship data cards bevatten niet alleen data over schepen uit de eerste Koude Oorlog (1947-1991) maar ook over schepen uit deze 21e eeuw. En er is een enigszins actieve digitale omgeving, waar updates beschikbaar zijn (de ontwikkeling van ‘Shipwreck’ is in 1999 feitelijk gestopt). Ofschoon ik mij realiseer dat dit Naval Wargame (net zo als ‘Shipwreck’) geen getrouwe simulatie is van de werkelijkheid, zat mijn beroepskennis mij (wederom) toch behoorlijk in de weg. Zo’n Russische krijgslist om met een helikopter tot midden in het NAVO-konvooi te vliegen had ik dus nooit kunnen bedenken… In werkelijkheid is dat een zelfmoord missie (zonder resultaat).
Enfin, ‘Naval Command 2021’ heeft een aantal reality/fidelity problemen van ‘Shipwreck’ opgelost en het heeft een aantal extra features, die een naval wargame aantrekkelijker maken. De feature om met algemene contact markers, met Rules of Engagement en met meteo te werken geeft een realistischer beeld van de maritieme werkelijkheid. Ik denk dat we een volgende keer ons echter beperken tot 1 contact marker per schip en decoys niet (meer) gebruiken. Omdat we maar 1 detectie/schip mogen doen, duurde de contact marker fase mij iets te lang… Het is waarschijnlijk idealer om de goede features van ‘Shipwreck’ (o.a. gebruik van EOV) te combineren met die van ‘Naval Command 2021’ (o.a. snellere/ makkelijkere wapeninzet), maar zover ben ik nog niet. Daarvoor moeten we eerst vaker met ‘Naval Command 2021’ spelen. In een eerstvolgende blog zal ik de verschillen tussen beide regelsystemen verder uitdiepen.
Ten eerste beviel de tijdelijke opzet van het speelveld in de tuinkamer geweldig. Lekker veel daglicht op het speelveld; goed voor fotografie! Ten tweede zijn we veel aan de weet gekomen hoe ‘Naval Command 2021’ werkt, en wat de verschillen zijn met het eerder gespeelde ‘Shipwreck’. Het voordeel van Naval Command 2021 is ontegenzeggelijk dat dit verder ontwikkeld is (en wordt!) in de 21e eeuw: de ship data cards bevatten niet alleen data over schepen uit de eerste Koude Oorlog (1947-1991) maar ook over schepen uit deze 21e eeuw. En er is een enigszins actieve digitale omgeving, waar updates beschikbaar zijn (de ontwikkeling van ‘Shipwreck’ is in 1999 feitelijk gestopt). Ofschoon ik mij realiseer dat dit Naval Wargame (net zo als ‘Shipwreck’) geen getrouwe simulatie is van de werkelijkheid, zat mijn beroepskennis mij (wederom) toch behoorlijk in de weg. Zo’n Russische krijgslist om met een helikopter tot midden in het NAVO-konvooi te vliegen had ik dus nooit kunnen bedenken… In werkelijkheid is dat een zelfmoord missie (zonder resultaat).
Enfin, ‘Naval Command 2021’ heeft een aantal reality/fidelity problemen van ‘Shipwreck’ opgelost en het heeft een aantal extra features, die een naval wargame aantrekkelijker maken. De feature om met algemene contact markers, met Rules of Engagement en met meteo te werken geeft een realistischer beeld van de maritieme werkelijkheid. Ik denk dat we een volgende keer ons echter beperken tot 1 contact marker per schip en decoys niet (meer) gebruiken. Omdat we maar 1 detectie/schip mogen doen, duurde de contact marker fase mij iets te lang… Het is waarschijnlijk idealer om de goede features van ‘Shipwreck’ (o.a. gebruik van EOV) te combineren met die van ‘Naval Command 2021’ (o.a. snellere/ makkelijkere wapeninzet), maar zover ben ik nog niet. Daarvoor moeten we eerst vaker met ‘Naval Command 2021’ spelen. In een eerstvolgende blog zal ik de verschillen tussen beide regelsystemen verder uitdiepen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten