Mede n.a.v. ons verpletterende verlies in de slag in de Javazee (zie mijn Battle Report van 28 okt. '23), heb ik zelf inmiddels ook de Nederlandse vloot aangeschaft in schaal 1:3000. Het leuke is dat fabrikant NAVWAR ook de toenmalige 'toekomstige schepen' in model beschikbaar heeft. Ik doel dan op de beoogde 3 slagkruisers voor 'de Oost' (project 1047, nooit gebouwd vanwege de Duitse inval), de 2 lichte kruisers die in 1939 op stapel stonden (maar pas in de jaren '50 afgebouwd zijn met aangepast ontwerp) en de destroyers van de Callenburgh-klasse (waarvan er 1, de nog onbewapende Hr.Ms. Isaac Sweers, in de meidagen van 1940 ontsnapt is uit de handen van de Duitsers).
Bij het onderzoeken van deze geschiedenis werd ook steeds duidelijker (bron: o.a. Victory at Sea) dat diverse Nederlandse schepen voorafgaand aan de zeeslag in de Javazee (1942) voorzien waren van een camouflagepatroon, veelal lijkend op gangbare Britse disruptive camouflage patronen (dit heb ik al die jaren nooit geweten!). Dit betrof de kruisers Java & de Ruyter, alsmede de jagers van de 'Admiralen'-klasse Van Ghent en Evertsen. Ook bleken de lichte kruisers Tromp en Jacob van Heemskerk de gangbare Britse camouflagepatronen te volgen in de zeegebieden waar zij ingezet werden. Ik vond zelfs in een document over de beoogde slagkruisers voor 'de Oost' (lijkend op de Duitse Scharnhorst en Gneisenau slagschepen) een tekening uit 1939/1940 waarin zo'n slagkruiser ook voorzien was van camouflage. Later vond ik een model, in dezelfde camouflage.
Bij het schilderen van de 1:3000 modellen heb ik deze patronen derhalve maar min of meer aangehouden. Overigens heb ik er voor gekozen om de Fokker CXI watervliegtuigen op de kruisers en jagers van de Callenburgh-klasse niet grijs te schilderen maar blauw (dan vallen ze beter op, op het 1:3000 model). Door de nieuwe schepen ben ik in de toekomst in staat om bij een volgende 'Slag in de Javazee' de geallieerde vloot te versterken. Bedenk dat Japan de wapenbeheersingsverdragen van Washington en Londen eind jaren '30 niet meer volgde en daardoor zowel haar vlooteenheden moderniseerde alsmede die eenheden uitrustte met zwaardere wapens (grotere kanons en lange afstand torpedo's). In de jaren '30 werd er in Nederland juist bezuinigd op Defensie, vooral door de economische 'tegenwind'. Hierdoor kwamen Nederlandse vlooteenheden uit de toenmalige jaren '20 te kort t.o.v. gemoderniseerde/uiterst moderne Japanse vlooteenheden. Ben benieuwd of een slag in de Javazee, met deelname van een project 1047 slagkruiser (9x 28 cm. kanons) als vervanger van Hr.Ms. Java, en Hr.Ms Eendracht (kruiser met 10x 15 cm kanons in 2 drieling torens en 2 dubbeltorens - het oorspronkelijke ontwerp van de latere 'de Ruyter' en 'Zeven Provinciën' -) als vervanger van Hr.Ms. de Ruyter (uit 1937), en tenslotte de Nederlandse jagers uit 1924 vervangen worden door de Callenburgh-klasse uit 1940-'42 de uitkomst iets verandert...
Resultaat (van beneden naar boven: Hr.Ms. Jacob van Heemskerk, Tromp, Java, Eendracht en de Ruyter):
Hoe nu in te passen in Victory-at-Sea (V@S)? Overigens viel mij nu pas op dat in het V@S-boek er meerdere foutjes staan. De Nederlandse zgn. 'Admiralen'-klasse jagers zouden de beschikking hebben over elk 1 watervliegtuig. Zo zijn ze inderdaad ontworpen, maar vanaf eind jaren '30 hadden ze die niet meer aan boord, omdat het te water laten en weer aan boord nemen veel te omslachtig bleek en zeer afhankelijk was van de zeegang. En uit historische verslagen is mij gebleken dat ook de Nederlandse kruisers geen watervliegtuigen voerden tijdens deze zeeslag, wegens 'brandgevaar'(!). Enigszins opmerkelijk, want nu voer de vloot (o.l.v. een schout-bij-nacht die carrière had gemaakt in de Marineluchtvaartdienst) zonder verkenningsvliegtuigen 'blind', rond op zoek naar de Japanse landingsvloot. Anyhow, de 'traits' toebedeeld aan de NLD-eenheden moeten verminderd worden met hun watervliegtuigen.
Ik moet nog echter wel ship data cards maken voor project 1047 slagkruisers, de kruiser Hr.Ms. Eendracht en de Callenburgh-klasse jagers. Gelukkig heb ik via de spelregels van General Quarters 3.3 (een ander WO 2 Rule Book) al veel data over deze 'what if?' schepen gevonden, dus dat zou mij moeten lukken... En de project 1047 slagkruisers zijn in essentie afgeleid van de toen nieuwe Scharnhorst en Gneisenau, echter met een iets lichtere bepantsering en een andere secundaire bewapening: 12 x Bofors 12 cm kanons in 6 dubbeltorens (geschikt tegen zowel zee- als luchtdoelen) terwijl de Duitse schepen 15 cm. kanons hadden tegen zeedoelen en 10,5 cm geschut tegen luchtdoelen. Hieronder 2 modellen: KMS Scharnhorst (boven) en project 1047 (onder).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten