Waar: Als beginnend Naval Wargamer werd ik uitgenodigd door een lid van de Amsterdam6Shooters wargame groep. De wargame vond bij hem thuis plaats in Noord-Holland, op de eettafel. In totaal waren er 3 leden van de Amsterdam6Shooters aanwezig (Marc, Robert en Rogier); ik was nog geen lid… De Japanse Keizerlijke vloot werd toevertrouwd aan de 2 wargame groepleden Robert en Rogier; gastheer Marc en ik hadden het bevel over de gezamenlijke westerse vloot.
Hoe: Er werd gebruik gemaakt van de naval wargame rules van ‘Victory at Sea’ (VaS). Die mij onbekende rules had ik in de aanloop van het spel vooraf bestudeerd. Een van de deelnemers had een 4x6 voets speelmat (met zee print) meegenomen, evenals 1:3000 scheepsminiaturen van de te gebruiken schepen. Fabrikant ‘NAVWAR’ voor de Westerse eenheden; (Japanse)fabrikant ‘Fujimi’ voor de Japanse vloot.
De slag in de Javazee is een van de scenario’s uit het VaS Rulebook, met extra scheepsdata van de Nederlandse eenheden en specifieke aanvangsposities van alle deelnemende eenheden. Die aanvangspositie zijn historisch juist. Het spel is echter geen simulatie van de daadwerkelijk uitgevochten zeeslag, want door eigen keuzes en het lot van de dobbelsteen kon het natuurlijk anders aflopen….of tenminste, dat dacht ik bij aanvang van het spel.
Het Westerse smaldeel van de gelegenheidscoalitie ‘ABDA’ (American, British, Dutch, Australian) voer onder Nederlandse leiding (admiraal Karel Doorman) ten noorden van Java op zoek naar de Japanse invasievloot. Die vloot moest vernietigd worden of toch tenminste vertraagd. ABDA had de beschikking over 2 zware kruisers, 3 lichte kruisers en 3 divisies destroyers (totaal 9 stuks). De schepen waren gebouwd tussen 1914 en 1928. De Japanners hadden ter beveiliging van de invasievloot de beschikking over 2 (gemoderniseerde) zware kruisers (5th Fleet), 2 lichte oudere kruisers (die elk een destroyer squadron aanvoerden) en 14 destroyers in totaal. Omdat de Japanners beter getraind waren en behoorden tot dezelfde organisatie had de Japanse zijde tijdens deze wargame altijd het initiatief (VaS-regel bij dit scenario).
Het spel duurde ca. 4 u. mede doordat de kennis over de toepassing van de VaS-regeltjes bij enkelen onvoldoende aanwezig was (ahum) en/of wat weggezakt was. Resultaat: veel in het VaS Rulebook bladeren. Dat wordt vast beter als we deze regels vaker gebruiken.
Battlereport (27 feb. 1942, namiddag)
Het ABDA eskader versnelde haar opmars in noordwestelijke richting nu aan de horizon diverse Japanse oorlogschepen waargenomen werden. Direct ten noorden van het ABDA-eskader voer een Japanse destroyer squadron, maar recht vooruit (op dubbele afstand) meende men veel meer vijandelijke oorlogschepen te zien, waaronder 2 zware kruisers. Het ABDA-eskader draaide naar een noordelijk koers (bovenstaande foto), om eerst het nabijgelegen Japanse destroyer-squadron aan te pakken en wellicht de Japanse hoofdmacht te omzeilen. Want de invasievloot zou daar mogelijk achter liggen? Bij volledige verrassing bevond het front van het ABDA-eskader zich echter plots tussen tientallen torpedo’s. Twee destroyers (HMS Electra en HNLMS Witte de With) explodeerden doormidden; alleen het vlaggenschip De Ruijter kon de torpedo’s nog net ontwijken. Op wat voor grote afstand waren die torpedo’s afgevuurd? En wie had die afgevuurd? De Japanse schepen waren daarvoor toch te ver weg? De westerse kruisers openen vervolgens met hun voorste kanons op max. afstand het vuur op het Japanse destroyer squadron in het noorden. De lichte kruiser De Ruijter raakte met haar voorste drie 15 cm. kanons op maximale afstand geen doel maar de beide zware kruisers HMS Exeter en USS Houston plaatsen met hun voorste 8-inch kanonstorens (totaal 10 kanons) een 3-tal treffers op de leidende lichte kruiser Jintsu van het Japanse destroyer squadron.
Maar wederom wordt het ABDA-eskader verrast door een lange afstand torpedo-aanval: vanaf het Japanse destroyer squadron vuren zowel de lichte kruiser als de 4 destroyers ‘Long Lance’ torpedo’s af op het vlaggenschip De Ruijter en de daarom heen varende Westerse destroyers. De Ruijter wordt door 2 zware torpedo’s geraakt en zinkt onmiddelijk… HMS Exeter en USS Houston bevuren nog steeds de Japanse lichte kruiser Jintsu, waardoor deze behoorlijk wat schade oploopt… haar snelheid is daardoor afgenomen, een deel van haar kanons is uitgeschakeld.
Doordat beide vloten op elkaar invaren (waardoor de afstand verkort wordt) en het rookgordijn, gelegd door de 4 Amerikaanse destroyers, min of meer vervlogen is kunnen de beide Japanse zware kruisers (met elk tien 8-inch kanons) nu ook deelnemen aan het gevecht.
Nadat het rookgordijn vervlogen is, vuurt het Japanse destroyer squadron wederom een grote groep torpedo’s af; dit keer wordt een Britse destroyer geraakt en zinkt..
Terwijl de overgebleven westerse destroyers op max. vaart de afstand proberen te verkleinen tot de Japanse hoofdmacht (voor een torpedo-aanval, zie foto boven), wordt vanuit die hoofdmacht ook een torpedo-aanval gedaan op de ABDA-kruisers. Met een vernietigend effect: de USS Houston zinkt onmiddelijk door 4 torpedotreffers en de lichte kruiser HMAS Perth zinkt uiteindelijk ook. Zij kreeg maar 1 torpedotreffer maar door alsmaar uitbreidende schade moest de bemanning het schip verlaten en zakte het schip langzaam naar de diepte.
Het bevel over het gedecimeerde ABDA-eskader was inmiddels over gegaan naar de commandant van de enig overgebleven ABDA-kruiser, de HNLMS Java. Zij voer nog het bevel over 1 Britse destroyer en 4 Amerikaanse gedateerde destroyers (uit de Eerste wereldoorlog!) en het was inmiddels nacht geworden. Tegen deze Japanse overmacht was dit uitgedunde ABDA-eskader duidelijk niet opgewassen…
Naschrift: ofschoon VaS geen simulatie is van de historische werkelijkheid, is de ‘uitkomst’ van deze naval wargame geen verrassing. De regeltjes en setting binnen VaS geven de Japanse eenheden blijkbaar voldoende ‘overwicht’ om tot (historisch) realistische uitkomsten te komen. Japanse ‘Long Lance’ torpedo’s hebben in VaS een afstandsbereik van 34 inch (afstandschaal), tegen slechts 10-12 inch voor westerse torpedo’s. En de modernisering van de Japanse zware kruisers van de Myoko-klasse eind jaren ’30 (vervanging van 6-inch kanons voor moderne 8-inch kanons en toevoegen torpedobewapening) is door het westen niet gekopieerd, waardoor de Japanse zware kruisers feitelijk ‘zwaarder’ en gevaarlijker waren dan hun westerse opponenten. Ook de Japanse destroyers waren zwaarder en beter bewapend dan hun oudere westerse opponenten. Naderhand heb ik scheepspunten ('waarde' per scheepsklasse) van beide partijen bekeken: ABDA had in totaal 1030 pnt; Japan 1850 pnt. Dat is een aanzienlijk verschil, dus de kans is groot dat bij elke poging om dit scenario te spelen de uitkomst dezelfde is?
Mooi verslag, Harry! Volgende keer spelen we een wat gelijkwaardiger scenario.
BeantwoordenVerwijderen